Zoeken
 


Energies die ze gebruiken op Atlantis

Laatste wijziging: vrijdag 23 januari 2009 om 16:37, 3782 keer bekeken Print dit artikel Bekijk alle nieuws feeds van onze site
 
vrijdag 23 januari 2009

 

Geluidslevitatie

 

 

 

In de beginperiode van hun beschaving, toen hun lichaam en geest volledig bewust en evenwichtig op elkaar afgestemd waren, vervolmaakten de Atlantiers de methode van geluidslevitatie voor het optillen van de grote en zware objecten die in hun monumenten en bouwwerken werden verwerkt. Zo maakten zij gebruik van intensieve groepsconcentratie om de energie van geluidsgolven te benutten voor het zonder mechanische hulpmiddelen optillen en op hun plaats brengen van kolossale steenblokken.

 

Om dergelijke verbazingwekkende prestaties te volbrengen, haakten verscheidene mensen de armen ineen en begonnen op het geluid van trommels en bekkens rondom een steenblok te dansen, waarbij zij op een exact voorgeschreven manier luidkeels recitaties uitspraken. Terwijl zij hun aandacht concentreerden op het zware steenblok, gebruikten zij hun geweldige mentale kracht in combinatie met de energie uit de geluidstrillingen om het zware object te 'manipuleren'. Op den duur slaagden ingenieurs erin gongs te maken die waren afgestemd op de juiste eigenfrequentie van de trillende moleculaire massa, als aanvulling en uiteindelijk zelfs vervanging van de trillingen van de luide stemmen en stampende voeten. Als er op zo'n gong werd geslagen waarvan de toon zodanig was afgestemd dat de trillingen resoneerden met de te verplaatsen steenmassa, en het geluid langdurig werd aangehouden terwijl iedereen zich bleef concentreren, werd de zwaartekracht overwonnen en kon het zwevende object naar de gewenste plaats worden gebracht. Het is mogelijk dat het vermogen om zware objecten met behulp van geluidstrillingen en mentale concentratie te verplaatsen nog werd gepraktiseerd bij de bouw van de Egyptische piramiden, want in Soemerische kleitabletten wordt verklaard dat 'geluid steenblokken kan verheffen'. 

 

Op kleinere schaal kunnen we nog reconstrueren hoe de Atlantiers hun voordeel deden met geluidstrillingen en mentale energie. Zo hebben Russische onderzoekers geexperimenteerd met geconcentreerde geestkracht, waarbij mensen kleine objecten konden verplaatsen zonder ze aan te raken (telekinese).Een ander voorbeeld is afkomstig uit het dorp Shivapur in het westelijk deel van India, waar bezoekers kunnen participeren in het opheffen van een brok graniet dat bijna zestig kilo weegt. la zorgvuldig te zijn gei"nstrueerd, posteren elf personen zich rondom dit brok graniet, dat ze slechts met de rechterwijsvinger aanraken. Onder het luidkeels reciteren van de naam van Qamar Ali Derwisj, de beschermheilige van de nabije moskee, komt het brok graniet langzaam van de grond, totdat het met een bons terugvalt. Andere klanken hebben geen enkele invloed op de macht die de aardse zwaartekracht over dit brok graniet uitoefent Overleveringen uit zowel Midden als ZuidAmerika vertellen ons dat er heellang geleden gebruik werd gemaakt van geluid om immense bouwblokken van steen op te heffen en te vervoeren. Een oud Chinees gedicht luidt: 

 

In de Oude Tijd konden rotsen lopeno Is dit waar of onwaar? 

In de Oude Tijd konden rotsen lopeno Dit is waar, niet onwaar.

 

Op diverse andere manieren treedt de energie in geluidstrillingen aan het licht. In 1891 startte John Worrell Keeley een motor in zijn laboratorium in New York met de energie uit de geluidstrillingen van vioolsnaren. AIleen als de juiste noten werden gespeeld, startte de motor, die zich op zes meter afstand van de viool beyond. Omgekeerd waren valse noten van de viool voldoende om de motor te doen afslaan. Keeley experimenteerde ook met innovatieve, geslaagde procedures voor het overwinnen van de zwaartekracht, maar ondanks zijn ongeevenaarde resultaten (of misschien juist daardoor) werd hij het mikpunt van genadeloze spot. Op een avond was hij zo ontmoedigd en depressief dat hij al zijn paperassen verbrandde, zijn modellen en apparaten vernietigde en stiere Van recentere datum is het gebruik van geluidstrillingen in een ruimteveer. Een zwevend brok glas werd met behulp van geluidsgolven veilig op zijn plaats gehouden terwijl het bij wijze van proef werd verhit tot het was gesmolten en de vorm van een fraaie lens kreeg. Deze verbazingwekkende proef slaagde dankzij het feit dat in een ruimteveer geen zwaartekracht aanwezig is, zodat er minder intense geluidstrillingen nodig zijn om iets op zijn plaats te houden door middel van mentale kracht. Ais deze procedure geperfectioneerd is, zullen optische ingenieurs er ongetwijfeld in slagen dunnere, gecompliceerdere lenzen te vervaardigen met minder lagen materiaal.
 

Elektromagnetische transductoren, piezoelektrische kwartskristallen en speciale fluitjes zijn andere voorbeelden van de energie van geluidstrillingen. Ze brengen aIle ook sterke ultrasone trillingen voort die buiten het bereik van ons gehoor vallen. Sonar, een uiterst nuttig hulpmiddel voor het in kaart. brengen van de oceaanbodem, is een bekende methode voor het benutten van ultrasone trillingen. Bij oordeelkundig gebruik kunnen ultrasone trillingen worden benut om de vibraties van vloeistofmoleculen te versnellen, hitte te genereren, vaste stoffen te splijten en ziektekiemen te doden. 

 

Vltrasone trillingen vormen ook de basis voor een diagnostische techniek die artsen in staat stelt beelden van inwendige organen te verkrijgen. Als de trillingen sterk genoeg zijn, kunnen mensen en dieren er zelfs door worden gedood, zoals ook geldt voor krachtige infrasone trillingen beneden de menselijke gehoorgrens.1O Nu we volop bezig zijn om weer vertrouwd te raken met de kracht van geluidsgolven, kunnen we wellicht gemakkelijker begrijpen hoe het mogelijk was dat de Atlantiers deze kracht benutten voor het verplaatsen van immense rotsblokken. 

 

Gassen en lasers 

 

 

 

Het yolk van Atlantis experimenteerde voortdurend met de winning van energie uit natuurlijke bronnen. Na de laatste conferentie, gehouden in 50.722 v.Chr., toen zij pogingen deden om hun land te bevrijden van de gevaarlijke grote dieren die heel Atlantis onder de voet dreigden te lopen, werkte de ene generatie geleerden na de andere intensief aan de ontwikkeling van wapens ter verdediging tegen de monsters. Tot de eerste pogingen in die richting behoorden gifgassen. Zodra de eerste partijen gereed waren , voor gebruik, maakten optimistische Atlantiers gebruik van de wind om deze gifgassen te laten doordringen in de grotten waarin de gevreesde dieren huisden. AIleen de jonge dieren stierven, maar grillige windvlagen joegen de levensgevaarlijke gassen terug naar de mensen die het resultaat van hun poging afwachtten. Tegelijkertijd stormden de gestoorde volwassen dieren de grotten uit en vielen woedend iedereen aan die ze te pakken konden krijgen. Honderden jaren bleven de Atlantiers op zoek naar doeltreffender methoden om met deze monsters af te rekenen.


Ze ontwikkelden verscheidene soorten explosieven, die weliswaar grote vemietigingskracht bezaten, maar bijna even moeilijk te beheersen waren als de dieren zelf. Edgar Cayce beschrijft 'vervaarlijke staven' (die aan lasergeweren doen denken) die de Atlantische technici vanuit een centraal punt op de verscheurende dieren richtten. Het intense licht uit deze 'staven' doodde een aantal dieren, maar lang niet genoeg om het probleem de baas te worden. Lasers behoren tot de vele dingen in de readings van Cayce die voor de periode waarin hij ze beschreef heel onwaarschijnlijk leken, maar die inmiddels heel plausibel zijn geworden. De laser werd in de jaren zestig opnieuw uitgevonden, ruim dertig jaar nadat Cayce ze had beschreven. 

 

Kernenergie 

 

 

 

Voortgezette proeven leidden uiteindelijk tot de ontwikkeling van de technologie voor het gebruik van kemenergie. Zeevarende kooplieden brachten uit mijnen nabij in zee uitmondende rivieren uraniumert e naar de laboratoria in Atlantis. Een van die mijnen was gelegen in Gabon WestAfrika, niet ver van Atlantis. Vermoedelijk met raad en daad bijgestaan door hun buitenaardse bezoekers stelden de Atlantische geleerden het gevaarlijke materiaal bloot aan intense zonneenergie en slaagden erin het atoom te splitsen. Niet veellater beschikte Atlantis over kemenergie. Deze kracht bleek waardevol voor de strijd tegen de monsters, maar volgens Cayce leidde het misbruik ervan al spoedig tot aardbevingen en hevige vulkaanuitbarstingen, die rond 10.700 v.Chr. de stoot gaven tot de eerste cataclysmische verwoesting van de (eerste) Atlantische beschaving.Ook in de laatste beschavingsperiode van Atlantis was er kemenergie beschikbaar, want de gruwelijke gevolgen van de vemietingswapens die de Atlantiers tijdens hun oorlog in India gebruikten, zijn tot in aIle bijzonderheden in de Mahabharata en de Ramayana beschreven.

16 In die geschriften wordt de voorstelling opgeroepen van een verwoed conflict dat culmineerde in de verblindende explosie van een machtige born, waama er een rookzuil opsteeg die zich langzamerhand in steeds wijder uitbollende cirkels verdikte. Brandende olifanten stortten ter aarde; door de lucht vliegende vogels werden in een klap wit. Menselijke overlevenden haastten zich rivieren in, in een poging zich van de radioactieve as die neerdwarrelde te ontdoen. Later vielen hun nagels en haren uit. Onder de prehistorische steden Mohenjodaro en Harappa (nu in Pakistan gelegen) werden in onze tijd geraamten opgegraven die radioactief bleken te zijn. De houdingen van deze overblijfselen kon worden opgemaakt dat zij zijn gevallen toen zij voor iets onbekends op de vlucht waren. 

 

Er zijn nog andere verhalen over verwoestingen die blijkbaar het gevolg waren van het gebruik van atoombommen in de prehistorie. In 1947 verrichtten archeologen opgravingen in het dal van de Eufraat. Nadat zij door talloze cultuurlagen heen hadden gegraven, legden zij een cultuur van holbewoners bloot die op een hard oppervlak van gesmolten glas hadden geleefd. De samenstelling van deze bodemlaag onder hun nederzettingen kwam vrijwel overeen met die van de woestijnbodem in Alamogordo in New Mexico, zoals die na de eerste atoomproef was geworden.Zecharia Sitchin gelooft dat buitenaardsen verantwoordelijk waren voor enkele atoombomexplosies op het schiereiland Sinai', die zich daar in het jaar 2023 v.Chr. moeten hebben voorgedaan. Soemerische teksten beschrijven een dichte wolk die opsteeg naar de hemel, gevolgd door 'hete rukwinden' en een gruwelijke storm die alles verschroeide. In de periode die erop volgde stierf alles uit, op enkele ziekelijke planten aan de oevers van de Eufraat en de Tigris na. Toen aan dr. Robert Oppenheimer  de man die de leiding had van het Manhattan Project dat tot de constructie van de eerste modeme atoomborq. leidde  na de eerste geslaagde atoomproef werd gevraagd of dit de eerste atoomexplosie ooit was geweest, zou hij naar verluidt hebben geantwoord dat het de eerste in de moderne geschiedenis was.

 

Kristalenergie 

 

 

 

Gedurende hun langdurige beschavingen ontwikkelden de Atlantiers nog andere methoden om energie te genereren. Deze zijn voor ons nog tamelijk nieuw. Tijdens de periode van moeizaam herstel omstreeks 48.000 v.Chr. maakten de toenmalige geleerden graag gebruik van de hulp van buitenaardse wezens bij hun onderzoek naar het benutten van zonneenergiemet behulp van kristallen.Zij installeerden een enorm blok van nauwkeurig in vorm geslepen bergkristal in de piek van een toren waarin een installatie voor het omzetten van lichtenergie was ondergebracht. Op die hoogte, hoven aardse obstakels die belemmerend konden werken, konden de facetten van het kristal het zonlicht invangen en bundelen, zoals onze paraboolspiegels dat ook kunnen. Dit bouwwerk in Atlantis was bekleed met een materiaal dat verwant is aan chrysotiel (het mineraal waaruit asbest wordt gewonnen), mogelijk antigoriet.Edgar Cayce beschreef het kristal en de behuizing ervan gedetailleerd, met de toevoeging dat het dak boven de steen uitschuifbaar was om naar behoefte zonlicht toe te kunnen laten.

De Atlantische ingenieurs gebruikten deze zonneenergie voor een verscheidenheid aan nuttige machines die geen milieuvervuiling veroorzaakten. Omstreeks 28.000 v.Chr. deed zich een tragisch ongeval voor toen grote hoeveelheden van deze onderaards opgeslagen energie explodeerden. De daardoor veroorzaakte schokgolf verstoorde het labiele seismische evenwicht in de aardkorst en vormde de aanzet tot aardbevingen die de altijd gevaarlijke vulkanen tot uitbarsting brachten. De kennis van de energiewinning via kristallen bleef echter zorgvuldig bewaard en gedurende een groot deel van de twintigduizend jaar lange geschiedenis van de derde en laatste beschaving in Atlantis leverde de zon opnieuw schone energie aan de Atlantiers. 

 

Het is mogelijk dat er in het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan nog altijd kristallen functioneren die energiestromen omzetten en in bepaalde banen leiden. In 1989 meldde de bemanning van een Sovjetrussische onderzeeer, bezig met het filmen van de oceaanbodem, dat de machines plotseling stilvielen, terwijl de instrumentnaalden trilden en zelfs achterwaarts uitsloegen. Dit gebeurde enkelen honderden kilometers ten oosten van de Azoren. De bemanning gedroeg zich vreemd en voelde zich niet lekker. Deze stand van zaken hield een minuut of vijftien aan, waama de omstandigheden weer normaal werden. Het was alsof de onderzeeer binnen het bereik van een geheimzinnig veld van energie was gekomen. De gezagvoerder vroeg en kreeg toestemming om de haven van Ponta Delgada op de Azoren binnen te lopen en daar zijn hevig geschrokken bemanningsleden toe te vertrouwen aan de hoede van psychiaters. 

 

Ook de bemanningen van schepen en vliegtuigen die door de Bermudadriehoek  een groot gebied in de Atlantische Oceaan ten oosten van Florida en de Bahama's  varen of er overheen vliegen, vertellen dergelijke verhalen. Er zijn veel schepen en laagvliegende vliegtuigen in de Bermudadriehoek verdwenen: geregeld vallen er 'zomaar' machines of motoren uit, beginnen kompassen in het rond te tollen en gedraagt ook andere navigatieapparatuur zich grillig of weigert volledig dienst. Op 9 november 1956 verdween een patrouillebommenwerper van het type P5M met een bemanning van tien koppen. De missie van de vlucht was geheim, maar aan boord was een instrument voor het bestuderen van de dichtheid van magnetische stromen of aardmagnetische afwi jkingen.

 

De mogelijkheid be staat dat we later meer bijzonderheden aan de weet zullen komen over de geslaagde toepassingen van kristallen in Atlantis, met name over de omzetting van zonneenergie in fysische energie. Volgens de readings van Edgar Cayce zijn er archieven over hun zonlichtconvertoren toegankelijk op drie plaatsen op aarde. Een daarvan is het onderzeese deel van Atlantis bij Bimini; een ander archief bevindt zich in de Egyptische 'Tombe der Archieven' die  deel uitmaakte van de Archiefzaal, die nog niet is ontdekt. Deze Archiefzaal bevindt zich tussen  of langs  de toe gang vanaf de Sfinx tot de tempel  of de piramide; uiteraard in een eigen piramide. 

 

Met betrekking tot het derde archief zei Cayce in een reading van 20 december 1933: 

In Yucatan bevindt zich hetzelfde embleem. Laten we dit ophelderen, want dit zal wellicht gemakkelijker te vinden zijn, want zij zullen naar dit Amerika worden gebracht, naar deze Verenigde Staten. Een deel ervan zal worden overgebracht, naar onze bevindingen, naar het Pennsylvania State Museum. Een [ander] deel zal worden overgebracht naar de instanties te Washington die voor het behoud van dergelijke vondsten verantwoordelijk zijn, of naar Chicago. Van dit alles is nog niets concreet aan het licht gebracht, hoewel recent onderzoek het bestaan van holle ruimten onder de Sfinx en eromheen heeft aangetoond. 

 

Magneetvelden en leys 

 

 

 

De Atlantiers respecteerden hun omgeving en kwamen door toedoen van hun wichelroedelopers op de hoogte van het feit dat het he Ie aardoppervlak wordt omspannen door een netwerk van natuurlijke energiestromingen. De bron van deze tellurische energie is het gesmolten ijzer in de buitenste mantel van de aardkem. De onophoudelijke trillingen van vrije elektronen in dit vloeibare ijzer genereren een stroom die een magnetisch veld opwekt.

 

De intensiteit van dit magnetisch veld aan het oppervlak van de aarde varieert zowel van plaats tot plaats en van dag tot dag als over langere perioden. Deze sterkte  weergegeven op isomagnetische landkaarten  wordt zowel horizontaal als verticaal gemeten. De schommelingen in het aardmagnetisch veld verstoren radioverbindingen en zijn soms verantwoordelijk voor het ontstaan van het Noorderlicht (Aurora borealis): onwaarschijnlijk mooie en steeds veranderende 'vlammen' van gekleurd licht in zachte pasteltinten boyen de poo1cirkel. In ons tijdsgewricht neemt de sterkte van het aardmagnetisch veld iedere honderd jaar met circa 6 procent af. Ais deze trend zich in het huidige tempo voortzet, zal er over vijftienhonderd jaar helemaal geen aardmagnetisch veld meer zijn. 

 

Opgemerkt is dat UFO's zich vaak in rechte lijnen  met magnetische kenmerken  ten opzichte van het aardoppervlak verplaatsen.Het is waarschijnlijk dat Atlantis van buitenaardse bezoekers heeft geleerd de fluctuerende magnetische energiestromen° rondom de aarde te benutten als 'banen' ter voortstuwing. Er zijn geen aanwijzingen dat er in de prehistorie nog een beschaving is geweest die geavanceerd genoeg was om de 'magneetbanen' te construeren die tegenwoordig bekend zijn als leys. De leys in Engeland zijn tamelijk bekend, maar deze volmaakt rechte lijnen  die door mensen zijn aangelegd  zijn op elk continent vanuit de lucht te zien. Ze strekken zich over afstanden van vele honderden kilometers uit door de meest uiteenlopende terreingesteldheden, met inbegrip van diepe dalen en linea recta tegen steile heIlingen op. In het Verenigd Koninkrijk en elders zijn de locaties van kerken, grafheuvels, kruispunten, begraafplaatsen, grensstenen, kastelen en doorwaadbare plaatsen aanwijzingen voor het verloop van de leys. Hoewel die herkenningspunten in het landschap op aanzienlijke afstanden van elkaar zijn gelegen, zijn ze nauwkeurig uitgelijnd in een richting.Latere beschavingen hebben grote del en van de leys overdekt met wegen, maar aangezien ze recht over aIle natuurlijke obstakels heen lopen  zoals steile heuvels  en niet de contouren van heuvels en dalen volgen, kan dit niet hun enige oorspronkelijke doel zijn geweest.

Over het nut van leys is weinig bewaard gebleven, behalve dat er raadselachtige energiestromen (wellicht gekanaliseerde tellurische energie) langs deze banen hebben gevloeid. Gelet op de onvoorstelbare inspanningen en tijd die de aanleg van deze leys moet hebben gekost, moeten ze een functie hebben gehad die voor onze voorgangers meer dan de moeite waard was, wellicht als communicatieverbindingen of krachtlijnen voor het transport van mensen en goederen. Oude legenden verhalen dat soms, als de zon recht op een van deze banen neerscheen, drui'den loskw,amen van de grond en zich langs deze banen verplaatsten?3 In Australie verplaatsen de aboriginals zich langs lange, kaars rechte routes die zij al duizenden jaren hebben gebruikt. Wanneer zij deze oude paden volgen, doen zij onder het lopen nieuwe energie op, zodat zij langere en moeilijkere voetreizen kunnen maken dan over nieuw gebaande wegen. Het bewustzijn van mensen op locaties met veel natuurlijke energie voert extra kracht toe aan hun lichaam als zij vol overtuiging gel oven dat een handeling uitvoerbaar is.34 Ais zij werkten met een combinatie van mentale energie en geluid, is het voorstelbaar dat de Atlantiers en hun nakomelingen ook in staat waren zware objecten en zichzelf langs leys door de lucht te verplaatsen. 

 

Ook in China wemelt het van de leys. In dit land is de kracht van het aardmagnetisme bekend gebleven toen de rest van de wereld daar allang geen herinnering meer aan bewaarde. De Chine zen noemen het de 'drakenkracht' en houden er terdege rekening mee in de discipline die bekend is als feng shui, de kunst van plaatsing enharmonisatie (geomantie). Om zich een idee te vormen van de kracht van het magnetisch veld op een bepaalde locatie, analyseren zij de kenmerkenvan het landschap en betrekken ook allerlei astrologische invloeden in hun overwegingen. Aan de hand van het eindresultaat van hun analyse orienteren de Chinezen ieder bouwwerk zorgvuldig met het oog op waterpartijen, heuvels, boomgroepen en rotsblokken in de naaste omgeving, om te zorgen dat alles in harmonie is met de geometrie van het aardoppervlak. In het verleden ontstond op deze vindingrijke en zorgvuldige manier een harmonieus landschap met een delicaat even wicht dat in staat was een grote bevolking te voeden en huisvesten. In navolging van volken uit de prehistorie bouwden de Chinezen steden, woningen en graftombes waar zij en de gees ten van hun voorouders in harmonie met de natuur konden leven en voordeel hadden van de energie die het product is van de subtiele krachten van het aardse magnetisme. 

 

Hoewel het aardmagnetisch veld momenteel veel zwakker is dan in de tijd dat de Atlantiers er gebruik van maakten, beginnen onze hedendaagse geleerden iets van de kennis uit het verleden te herontdekken bij hun experimenten met deze potentiele krachtbron. Een aantal jaren geleden meldde Lowell Ponte, een voormalige onderzoeker van het Pentagon die zich had gespecialiseerd in buitenlandse wapentechnologie, dat de sovjets een krachtbron hadden gebouwd die bedoeld was om een verandering te bewerkstelligen in het aardmagnetisch veld op de lengtegraad van de piramide van Gizeh, die ook de lengtegraad is van het Griekse Saloniki. Kort daarna, in 1978, werd Saloniki getroffen door krachtige aardbevingen.

 

De onverwachte experimentele resultaten van onze hedendaagse onderzoekers van het aardmagnetisme en het verband tussen magnetisme en tijd ma· ken duidelijk dat we nog lang niet toe zijn aan het ten volle benutten van de· ze beschikbare bron van energie. De Atlantis~he beschaving heeft veel ell veellanger dan de onze bestaan voordat zij in staat was tijd en ruimte te manipuleren of gebruik te maken van de sterke stromingen van magnetische energie rondom de aarde. In een poging een eind te maken aan de Tweede Wereldoorlog heeft de Amerikaanse marine  in het kader van het zogeheten Rainbow Project  eens een poging gedaan om een schip onzichtbaar te maken voor radarinstallaties. Naar aanleiding van de problemen die twee proeven teweegbrachten, een experiment op 22 juli en een op 12 augustus 1943, werd dit project radicaal afgebroken. 

 

Op de eerstgenoemde datum lag het schip dat voor de proeven werd gebruikt, de USS Eldridge, in de haven van Philadelphia toen de enorme generatoren die een sterk magnetisch veld rond het schip moesten opwekken voor korte tijd werden ingeschakeld. Meteen verdween het schip van de radarschermen, maar ... het was ook onzichtbaar geworden voor het menselijk oog! Nadat de generatoren waren uitgeschakeld, bleken de bemanningsleden mentaal flink van slag te zijn geraakt. Sommigen hadden op gruwelijke wijze de dood gevonden, waarbij hun lichaam leek te zijn ge'integreerd in het ijzer van waterdichte schotten; andere lijken werden brandend aangetroffen of zweefden door de lucht.  

 

Ondanks uitgebreide rehabilitatieprogramma's bleven de overlevenden voorgoed mentaal gedesorienteerd, zodat zij als 'mentaal ongeschikt' naar huis werden gestuurd.37 Soortgelijk geheim onderzoek is gedurende drie decennia verricht op de niet meer gebruikte luchtmachtbasis van Montauk op Long Island. De onderzoekers hebben zich uiteindelijk gerealiseerd dat hun proefnemingen met magnetisme, met het doel tijd en ruimte te manipuleren, onherstelbare schade toebrachten aan de desbetreffende mensen, en het project werd gestaakt.38 Er werd gefluisterd dat er 'wezens van Sirius' bij deze uiterst geheime onderzoekingen betrokken waren39, en dat er nog andere buitenaardsen een rol bij hadden gespeeld. Er is tellurische energie gemeten bij oude steencirkels en andere heiligdommen op de snijpunten van leys, plaatsen waar zowel kosmische als tellurische energie voorhanden is. Deze oude heilige plaatsen vallen vaak samen met centra van magnetische activiteit waar de energiestromen die vlak boven het aardoppervlak cirkelen, op elkaar inwerken.Markeringsstenen die op de een of andere astronomische gebeurtenis zijn uitgelijnd  zoals de opkomst van de zon of de maan, of de opkomst van een sterrenconstellatie bij een solstitium  zijn ook omgeven door een zwak energieveld dat ervan uit lijkt te gaan.

Onze vroege voorouders richtten megalieten op of bouwden tempels of kerken boven locaties waar diepe onderaardse stromen elkaar kruisten. Deze monumenten werkten min of meer als acupunctuumaalden die spiralende energiestromen uit de kosmos en het inwendige van de aarde  naar de biosfeer van de aarde brachten.Langzamerhand beginnen onze geleerden verklaringen voor deze verschijnselen te vinden, nu zij ontdekken dat deze stenen zuilen een soort elektrische energie aantrekken. In het verleden is op sommige plaatsen zelfs kennelijk zoveel hitte ontstaan dat de stenen met elkaar versmolten, zoals het geval is bij Maughold op het eiland Man. De nakomelingen van de Atlantiers  die de krachtvelden in de locaties met sterke magnetische energie bespeurden  gebruikten deze plaatsen voor religieuze activiteiten en bouwden er uiteindelijk tempels. Met het verstrijken van de eeuwen bouwden nieuwe beschavingen, die eveneens de krachten van deze oeroude heilige plaatsen hadden ontdekt, hun godshuizen op zulke locaties, bovenop de oorspronkelijke fundamenten.44 De kathedraal van Chartres en vele andere heiligdommen staan op zulke krachtige prehistorische locaties. Ook de meeste kleine kerken op kruispunten in Engeland staan op plaatsen waar gedurende meer dan tweeduizend jaar religieuze activiteiten hebben plaatsgevonden.

 

Sterrenkracht 

 

 

 

Terwijl sommige onderzoekers van Atlantis gebruikmaakten van de natuurlijke stromen van energie die door het aardoppervlak vloeien, concentreerden andere geleerden zich op de astrologie en de astronomie. Intensief opgeleide academici bestudeerden aandachtig de sterrenhemel, in de overtuiging dat de zon, de maan en de sterren  als expressievormen van de ene en almachtige god  invloed hadden op de aarde en haar bewoners. Op de bovenste verdieping van de Poseidontempel in de Stad der Gouden Poorten hadden deze astrologen en astronomen de beschikking over een uitstekend geoutilleerd observatorium. Zij gebruikten hun tijd voor het zo accuraat mogelijk vastleggen van de bewegingen van hemellichamen en groepen sterren, in de hoop aan de hand hiervan de wensen van de goden te kunnen voorspellen die over de 'bewoners van de sterren' heersten.

 

De tekens van de dierenriem en de namen van de sterrenconstellaties waaraan de tekens hun namen hebben ontleend stammen uit de tijd van voor 10.000 v.Chr., toen de Atlantische astronomen van de Poseidontempel (welIicht geholpen door buitenaardsen) bepaalde sterrenconstellaties begonnen te zien als de persoonlijke eigenschappen van goden, waardoor ze als dierenriemtekens een eigen leven gingen lei den. Toen zij de constellaties namen begonnen te geven, hielden zij bijvoorbeeld rekening met de verering van de Pleiadanen voor de stier en noemden hun plaats van oorsprong Taurus (Stier). Duizendenjaren later, toen de Soemeriers met hun 'hemelgoden' samenwerkten, verdeelden zij de dierenriem in twaalf segmenten en gebruikten precies dezelfde namen voor de constellaties.Op een kleitablet uit Soemerie dat tot de collectie van het Berlijnse Museum behoort (VAT.7847) begint de lijst van dierenriemtekens met het tijdperk Leeuw46, dat loopt van 10.970 tot 8810 v.Chr. (het duurde dus 2160 jaar): De Griekse geleerden, de bron van veel van onze informatie, dankten hun astronomische kennis aan de Soemeriers, met inbegrip van de dierenriem en de manier om zonsverduisteringen te voorspellen.Fragmenten van de astronomische kennis van de Atlantiers, die ooit werd bewaard in de enorme bibliotheken van de beschaafde wereld uit de prehistorie, waren ook toegankelijk voor de Griekse geleerden. 

 

Ook nu nog zijn resten van de astronomische kennis van de Atlantiers bewaard gebleven. De 'god' Atlas was een astroloog, wiens inzicht dat de wereld een ronde bol is tot uiting komt in de my the dat hij de wereld op de schouders torste. In botten gegraveerde maankalenders uit de peri ode van 28.000 v.Chr. in westelijk Europa demonstreren hoe exact de waarnemingen van de sterrenkundigen uit die tijd zijn geweest, om van het vermogen van de toenmalige mensen om abstracte wiskundige berekeningen voor astronomische voorspellingen te maken maar te zwijgen.48 Een fresco op het gewelf van een kapel van de Tempel van Dendera in Egypte, niet ver van Luxor (het vroegere Thebe), toont ons de dierenriemtekens zoals ze aan de hemel zichtbaar zijn geweest tuSsen 10.970 en 8810 v.Chr., met Leeuw op het punt van de nachtevening. Deze eeuwenoude tempel rust op het fundament van oudere gebouwen van vaar 3000 v.Chr. In 1821 hebben archeologen het complete gewelf van de tempel met de dierenriem verwijderd en overgebracht naar Frankrijk, waar het fresco nu te bewonderen is in het Louvre.  Er was nog een andere reden voor het grote belang dat in Atlantis werd gehecht aan de ast£Onomie. De hoeveelheid energie in het aardmagnetisch veld wordt bei"nvloed door de relatieve posities van de zon, de maan en de overige planeten.49 Zo is bij volle maan de magnetische activiteit £Ond het middaguur sterker, en minder sterk bij zonsondergang.50 Bij een verduistering, als de magnetische activiteit die normaal gespfroken wordt gestimuleerd door het verduisterde hemellichaam afneemt, neemt ook de energiest Oom in sterkte af.Voorkennis van verduisteringen of eclipsen was voor de Atlantiers van essentieel belang, want als er zich een eclips voordeed, nam de langs de leys st£Omende energie vrij plotseling in sterkte af en kwamen aIle transporten langs deze banen stil te liggen. 

 

Symbolen en hun energie  

 

 

 

Enkele, dubbele en drievoudige spiralen  in Atlantis veelgebruikte symbolen  waren afspiegelingen van de natuurkrachten en fysische energie. Overal waar de Atlantiers heen reisden, leerden de mensen die met hen te maken hadden deze symbolen in verband te brengen met onzichtbare krachten, en met Atlantis zelf, de opgerold slapende 'slang'. Zoals de opge£Olde Slang het symbool was voor Atlantis, zo was de Draak het symbool voor China. De Ierse overlevering heeft een oerOud gezegde bewaard: 'Kennis, onder de heerschappij van de Gouden Slang, was vooral te vinden in het Westen; wijsheid, iets van heel andere orde, was te vinden onder de heerschappij van de Gouden Draak, in het Oosten. 

 

De inheemse bevolking van de landen die door Atlantis werden bei"nvloed, bleven de Slang als een symbool van kracht zien, lang nadat dit machtige rijk was ondergegaan. Slangsymbolen sieren talrijke monumenten in het Verenigd Koninkrijk en NoordAmerika. In het Oude Egypte stond het serpent met de gevorkte tong en dubbele penis model voor de eenheid van het hogere en lagere bewustzijn. De Vikingen, afstammelingen van de zeevarende Atlantiers, tooiden de boeg van hun schepen met gebeeldhouwde slangen. De Azteken van MiddenAmerika aanbaden het heilige serpent, en toen een vreemdeling met een witte baard uit de oceaan in het oosten kwam .en hun beschaving bracht, gaven zij hem de naam Quetzalcoatl. Quetzal stond voor de 'quetzalvogel', de hemel, en coati betekende 'slang', het serpent dat model stond voor de ontzagwekkende krachten van de aarde.

 

Grote kristallen die met zonneenergie waren geladen, verspreidden na zonsondergang in Atlantis een blauwwit licht om de duistemisop afstand te houden.Dit vermogen tot het creeren van kunstlicht bestond nog ten tijde van het Oude Egypte, waar het de ijverige kunstenaars van die beschaving in staat stelde uren achtereen in donkere graftomben en andere duistere ruimten te werken aan schitterende muurfresco's. Nergens is ooit een spoor gevonden van de roet van olielampen of brandende toortsen. Onze beschaving heeft inmiddels lampen ontwikkeld die werken met een mengeling van tritiumgas en fosfor: deze kunnen een generatie of nog langer zonder elektriciteit licht verspreiden.  Uit de vier natuurlijke elementen  aarde, lucht, vuur en water  genereerden de Atlantiers energie om in hun behoeften te voorzien en de kwaliteit van hun leven te verbeteren. De aarde had niet alleen tellurische energie te bieden, maar ook materiaal voor gifgassen en kernenergie; de lucht plant geluidstrillingen voort; het vuur van de zon werd via het kristal gebundeld en geconverteerd in fysische energie; water bevatte de energie van rivieren, watervallen en getijdenstromingen. De beschaving van de intelligente, vindingrijke en intuitief hoogbegaafde Atlantiers nam een hoge vlucht.




Bron: atlantis2012

Voeg toe aan: