Zoeken
 


Gedicht: Sterrenkinderen.....

Laatste wijziging: dinsdag 26 oktober 2010 om 16:22, 3054 keer bekeken Print dit artikel Bekijk alle nieuws feeds van onze site
 
dinsdag 26 oktober 2010

Gedragen op de schouders van duizend engelen en in onze handen een toorts van heilig vuur, gedreven door een oneindige passie treden wij naar voren in dit voor vele mensen oh zo'n duister uur ...

Weet wel dat deze zo voldragen actie geen streling is voor 't ego of de eer.
Het zijn de stappen van bewustzijn, neergezet door vele sterrenkinderen zonder meer ...

Nu de dagen van verduistering nog krampachtig al het licht vertragen, dat spettert door de kieren van het firmament, zal dan uiteindelijk de mensheid toch nog slagen in 't besef, dat Goddelijk licht als een blauwdruk ooit is ingeprent ...

Nu mogelijke broeders van onze verre toekomst het spel de duisternis nog steeds omarmen, mogen wij met hen een fysieke strijd niet gaan. Slechts door de keuze van juiste woorden, plukken wij de donkere plekken uit hun geest vandaan ...

Zij richten letterlijk hun giftige pijlen op onwetenden die zoeken naar fysieke heil. Miljoenen onschuldige ogen, zij zien niet wat zich thans afspeelt en gaan 's nachts rustig onder zeil ...

Daarom luiden onze huidige broeders thans de noodklok wijs en luid. Mensen wordt toch wakker en informeer jezelf hetgeen je leidt tot inzicht en besluit ...

Mogelijk kunnen we het tij nog keren, voorwaar het is nog niet te laat. Werp Nu alle samenzwerende kennis in het openbaar op straat ...

Verzet zal dan alleen maar groeien, verontwaardiging is grenzeloos en de onthutsing is zeer groot, maar met al die gevreesde onthullingen ontsnapt de menselijke geest mogelijk aan een geplande zombies' dood ...

Een helpende hand is nu gegeven en de - sterrenkinderen - gaan hier mee door, zij kwamen daarom naar deze aarde, daar was hun incarnatie voor ...

 

Veendam 2009-09-12
Karel D. Jongepier,

 



Voeg toe aan: