Zoeken
 


Wij zijn van Goud!

Laatste wijziging: maandag 9 november 2009 om 20:51, 2010 keer bekeken Print dit artikel Bekijk alle nieuws feeds van onze site
 
maandag 9 november 2009

"Ik ben van Goud" zei mijn moeder regelmatig. Ze begon ooit met Zilver. Dat komt door een chique dame die bij ons op bezoek kwam. We woonden op een piepklein huisje, twee hoog achter in de Pijp in Amsterdam en de vrouw vroeg: "waar slapen jullie? Hebben jullie nog een verdieping hierboven?" "U zit op de slaapkamer". Zei mijn moeder en ze wees op de uitklapbank. Even later vroeg de dame over een lepeltje bij de koffie: "Is dat zilver?" "Nee", zei mijn moeder, "zilveren lepeltjes heb ik niet nodig. Die van de Hema doen precies het zelfde als zilveren. Ik ben zelf van zilver!" De dame keek verbijsterd naar mijn moeder en mijn moeder lachte triomfantelijk. Ik was nog heel klein en keek mijn moeder bewonderd aan. Later bevorderde ze zichzelf.

Toen ik volwassen was stelde ik haar voor aan een collega. Ze ging recht voor haar zitten en keek haar diep in de ogen. "Ik ben van goud" zei mijn moeder. "Ik ben een koningin!" Mijn collega zag ik wit wegtrekken en mijn moeder vertelde haar met verve over alle goede dingen die ze in haar leven had gedaan. Over het redden van mensen die zelfmoord wilden plegen, die ze steevast op bankjes in het park tegen kwam. Ma zei dan: "Als u zelfmoord pleegt, kijk ik u nooit meer aan." en: "Ik heb de oorlog meegemaakt en mijn vader is vergast en dertig andere familieleden ook en toch geniet ik van het leven. Als ik het kan dan kunt u het ook!"

 Ze wist het wel en had daar geen goeroe voor nodig. Ze was van Goud. Ze sloeg wel eens door en dan stond ze op een stoel en riep: Ik ben een met Jezus, ik ben zuiver. Daar had ze gelijk in. Wat iets minder was dat ze mij dan toeriep van boven: "en jij bent vuilnis." Gelukkig heb ik na jaren me vuilnis voelen, ontdekt dat ik ook Goud ben. En niet alleen ik maar wij allemaal. Dus mijn moeder had voor een deel gelijk. Gisteren gaf ik een training over omgaan met agressie. Een vrouw keek me woedend aan en siste me toe: "zo'n training heb ik niet nodig." De vijandigheid straalde me tegemoet. En ja... daar trek ik me niets van aan want ik weet dat die vrouw ook Goud is. Op dat moment is ze het even vergeten... maar ik niet en ik hielp haar herinneren. Door met haar om te gaan als Goud. Het duurde niet lang of ze trok bij en ja hoor, daar kwam haar Goud te voorschijn. Wat was ze prachtig. Het Goud straalde overal doorheen.

 Zo is het voor ons allemaal. Van boef tot bankdirecteur tot huisvrouw... onder alle lagen van arrogantie, minderwaardigheidscomplexen, stoerdoenerij ligt het Goud te wachten tot we het weer ontdekken.

Marja Ruijterman
www.marjaruijterman.nl

Tune In nr2, jaargang 1 2009
www.spiritandsoul.nl



Voeg toe aan: